Salât-ı Tefrîciyye ve Salât-ı Münciye (Tüncînâ)

Cuma Mescidi’nde;

“Yürüme izin çıkmazdı yumuşak toprakta, Oysa ayakların batıp iz yapmıştı sert taşta.”

İmâm-ı Kastâllâni (Rahmetullâhi Aleyh) şöyle demiştir: “Rasûlüllah (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) sert kayada yürürken, dedesi İbrâhîm (Aleyhisselâm) gibi ayağı iz yapardı, yani ayağının izi aynen çıkardı.”

Şihâb el-Hafâcî (Rahmetullâhi Aleyh)in “Şifâ Şerhi”ndeki nakline göre; Rasûlüllâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem) sert taşlar üzerinde yürürken bazen ayak izleri aynen belirirdi. Günümüze kadar gelen bu izlere insanlar çok tâzimde bulunup teberrüken ziyaret etmektedirler. Nitekim Kudüs’te hâlen mevcuttur. Bazen de yumuşak kumun üzerinde yürürken bile kadem-i şerîflerinin hiçbir izi belirmezdi.

(Nablusî, el-Hadratü’l-ünsiyye fi’r-Rihleti’l-Kudsiyye, sh:124-125; Nebhânî, Huccetullâhi ‘ale’l-‘âlemîn, sh:452)